★ You're my Super Star ★

เอาละมาอัพกันเลยๆ ก่อนที่จะลืม((แน่ใจหรอว่าจะลืม)) เริ่มกันด้วย

วันที่ 30 พ.ค. 2551

ก็นัดเจอกันที่ตรงเซนจูรี่ที่อนุเสาวรีย์ 10 โมงได้ไปจริงๆก็นั้นละ 11 โมง

วันนั้นมีพี่อิ่งพี่กุ้ง ม้อดบอร์ดไปด้วยขอโทษนะค่าที่ให้รอนานเลยอ่ะ T^T

พอไปปถึงสนามบินเราก็เดินเล่นหาที่เหมาะๆรอหนุ่มๆออกมาแต่ด้วยความ

หิวเลยไปหาไรกินแล้วก็รอไปเรื่อยจนหนุ่มๆออกมานั้นละก่อนออกมาก็

แจกป้ายแจกพัดถือแบนเนอร์บอร์ดอะไรกันให้วุ่นแต่ทุกคนหนุกหนานกันมาก

แล้วหนุ่มๆก็ออกมาจนได้ประมาณบ่ายสองได้มั้งคนแรกเลยที่จำได้และเห็น

เต็มๆตาก็ฮยองจุน มังเนะของเรานั้นเองขาวมากกกแล้วเสื้อก็แหวกได้อีก

มองแต่หน้าอกเขี้ยวเลยอ่ะ 555 แล้วก็พยายามหาวิลก็หันไปเจอพอดี

เดินมาข้างๆมังเนะเลยอะแต่เห็นแค่เสี้ยวเดียวเองใส่หมวกแว่นแต่อารมณ์นั้น

อิเขี้ยวมาแรงมากๆปล่อยอิวิลไปก่อนเลยอ่ะแล้วก็เดินตามไปเรื่อยๆจนขึ้นรถ

แล้วรถเราก็มาถึงก็ออกไปพร้อมกันเลยต่อท้ายไปเลยเนียนสุดๆต้องขอบคุณ

พี่โอเลยอ่ะ แถมพี่เค้ารู้จักคนขับรถSS501 ด้วยเถอะ 555+ เสร็จตรูตอนบน

ทางด่วนแบบว่าตีข้างกับรถ SS501 เลยเถอะแล้วก็มองๆเพราะมันมองไม่เห็น

แล้วก็มีมือปริศนายื่นออกมาโบกๆไม่รู้จะบายๆหรือไล่วะ แต่ก็นั่งมองแล้วคุยมือใคร

มาถึงโรงแรมถึงได้รู้ว่ามืออิวิลสรุปแกไล่หรือบายๆวะแต่ฉันบายๆแกไปถึงแกไม่เห็น

ไปถึงโรงแรมกลุ่มที่สองพอรถจอดก็วิ่งไปเลยกะรอหน้าโรงแรมแต่ไม่คะ

โดนดันเข้าไปข้างในก็เลยไปยืมต้อนรับข้างในอิวิลเดินไปตอนไหนไม่รู้

รู้แต่ว่าหันมาก็จองมินซะแล้วเลยจับมือไปซะแล้วก็หันไปเขี้ยววว>___< เลยเรียกมังเนะๆ

แล้วก็ยืนมือไปจับแม่งเอ๋ยอายเลนมือกรูสากกว่ามือมันอีก ชริชระ แล้วก็เดินตามไปส่งหน้าลิฟ

แล้วก็ยืนคุยๆกับคนในบอร์ดไปแอดมินม้อดยืนๆเม้าร์กันแถวนั้นละอ้อขากลับ

แยมแอดมินบอร์ดมาด้วย รถเรานี้เนอะอะไรเนี้ยย แล้วก็รอเวลาที่จะออกไป

กินข้าวข้างนอกแล้วก็ไปเวอร์จิ้น พอเดินออกมาก็วิ่งๆขึ้นรถไปเลยแล้วก็ตาม

แบบติดๆเนียนเป็นสตราฟงานอีกแล้ว *กร้ากกก* แต่ก็เหมือนจะจำได้ว่ารถเรา

ไม่ใช่เลยโดนกั้นตอนที่จะถึงร้านและเลยเซงเลยลงไปไม่ทันอีกเซงมากมาย

ก็ไปนั่งรอที่หน้าร้าน sorabol แป๊ปเดียวเท่านั้นละมันก็ออกมากันงานนี้ได้เต็มๆ

จองมินบ้าที่วุดทำเอาพีคเลย ก็พอมันขึ้นรถตู้กันแต่รถยังไม่ออกก็ยืนเล่นๆ

จะเล่นกับอิเขี้ยวที่นั่งข้างจองมินเรียกแล้วไม่หันเลยแต่จองมินนี้มองตากันอยู่นั้น

เลยบายๆไปซะหน่อนเด๋วงอนเท่านั้นละอิมินมันยกโทรศัพท์แล้วก็บายๆน่ารักโป้ด

เท่านั้นละเลยยืนจิ๊กเสื้อเพื่อนแล้วกรี๊ดกันบ้าบอไปเลย อิมินแกล้งแน่ๆอีบ้ารักแก

แล้วก็ไปเวอร์จิ้นต่อแต่ก็ไม่ทันเลยกลับไปรอที่โรงแรมนานอยู่แล้วพวกมันก็มากัน

พอรถจอดที่หน้าโรงแรมก็เข้าไปเล่นๆแต่มันไม่ลงจากรถกันเหมือนว่าจะไปไหนต่อ

แล้วก็ออกไปนวดจริงๆนั้นละแต่ก็ไปไม่ถึงเพราะรถติดมาก อะลืมไปๆตอนที่จอดหน้า

โรงแรมอ่ะไปยืนเล่นนานมากกก ตอนแรกหาอิวิลไม่เจอแต่เห็นยองแซงละเลยเดิน

ไปถามเพื่อนที่เล่น คุย กับยัมอยู่ว่าอิวิลไปไหนรายนั้นก็ไม่รู้เลยเราก็เลยเดินไปหลังรถ

ก็เจอพอดี มันนั่งแบบว่าสบายใจมากๆเล่นโรศัพท์พอดีซักพักเอาโทรศัพท์มาแนบกระจก

ไอ้เราก็วิ่งเข้าไปดูเห็นเป็นรูปหมาใส่แว่นงงๆอ่ะ น่ารักดีหมาวิลมัน เหอๆ อิบ้านั่งหารูปอยู่แน่ๆ

แล้วก็วิ่งไปเล่นกับเขี้ยว 555+ ไปยืนส่งหัวใจให้อิเขี้ยวก็หันมายิ้มๆบายๆ ก็บ้ากันไป

ซักพักเฮ้ยป้ายในมือตรูถือทำไมเลยยกซะให้วิลดูมันก็หันมาเห็นแล้วก็ยิ้มบายๆ ก็ตายไป

แล้วรถก็ออกไปแต่ก็ที่ว่าไม่ได้นวดเลยวกรถกลับมากันมาถึงโรงแรมก็เกือบเที่ยงคืนละ

ลงมาแบบง่วงๆกันเลยเถอะ อิมินที่ลงมาถึงก็เดินชั้บๆไปเลยง่วงงมาก แล้วก็เขี้ยวลงมามึนๆ

ก็หันมาบายๆเล่นกันอีกแล้วก็เป็นยัมต่อรายนั้นหันมาเล่นแล้วหันไปเกือบชนประตูเลย

น่ารักได้อีกอิวิลลงเป็นคนสุดท้ายก็นั่งหลังนิแล้วก็ลงมามือเราก็ถือป้ายไว้ก็เรียกๆบายๆ

มันก็หันมามองด้วยหน้ามึนๆง่วงนอนแล้วก็มองป้ายแล้วก็เดินเข้าไปอารมณ์แบบว่า

กรูง่วงแต่ก็หันมามองป้ายแบบตายไปเลยรักอิวิลมากมาย แล้วก็แยกย้ายกลับบ้านกัน

ถึงบ้านตีหนึ่งได้นอนตีสามตื่นไปโรงแรมต่ออีกถึงโรงแรมก็แปดเก้าโมงเด๋วมาเล่าต่อเนอะยาวเว้อ

ป.ล. ขอบคุณพี่โอที่ขับรถได้ถึงใจมากตีข้างกันมาตลอด

ป.ล. ขอบคุณปลาที่หารถ และก็ขอบคุณทุกคนที่ร่วมทริป

อย่าให้บอกใครมั้งเยอะมากเลยเปลี่ยนไปเรื่อยๆทุกวัน *กร้าก*

ป.ล. ขอบคุณแม่ที่ให้ไปตามมากๆโดยที่ไม่ว่าอะไรเลย

ป.ล. ขอบคุณ DSPent Thailand ที่นำ SS501 มา

ป.ล. ขอบคุณ SS501 ทุกคนที่เล่นและมาให้เราได้เจอกันรักพวกแก