★ You're my Super Star ★

เอาละมาอัพกันเลยๆ ก่อนที่จะลืม((แน่ใจหรอว่าจะลืม)) เริ่มกันด้วย

วันที่ 30 พ.ค. 2551

ก็นัดเจอกันที่ตรงเซนจูรี่ที่อนุเสาวรีย์ 10 โมงได้ไปจริงๆก็นั้นละ 11 โมง

วันนั้นมีพี่อิ่งพี่กุ้ง ม้อดบอร์ดไปด้วยขอโทษนะค่าที่ให้รอนานเลยอ่ะ T^T

พอไปปถึงสนามบินเราก็เดินเล่นหาที่เหมาะๆรอหนุ่มๆออกมาแต่ด้วยความ

หิวเลยไปหาไรกินแล้วก็รอไปเรื่อยจนหนุ่มๆออกมานั้นละก่อนออกมาก็

แจกป้ายแจกพัดถือแบนเนอร์บอร์ดอะไรกันให้วุ่นแต่ทุกคนหนุกหนานกันมาก

แล้วหนุ่มๆก็ออกมาจนได้ประมาณบ่ายสองได้มั้งคนแรกเลยที่จำได้และเห็น

เต็มๆตาก็ฮยองจุน มังเนะของเรานั้นเองขาวมากกกแล้วเสื้อก็แหวกได้อีก

มองแต่หน้าอกเขี้ยวเลยอ่ะ 555 แล้วก็พยายามหาวิลก็หันไปเจอพอดี

เดินมาข้างๆมังเนะเลยอะแต่เห็นแค่เสี้ยวเดียวเองใส่หมวกแว่นแต่อารมณ์นั้น

อิเขี้ยวมาแรงมากๆปล่อยอิวิลไปก่อนเลยอ่ะแล้วก็เดินตามไปเรื่อยๆจนขึ้นรถ

แล้วรถเราก็มาถึงก็ออกไปพร้อมกันเลยต่อท้ายไปเลยเนียนสุดๆต้องขอบคุณ

พี่โอเลยอ่ะ แถมพี่เค้ารู้จักคนขับรถSS501 ด้วยเถอะ 555+ เสร็จตรูตอนบน

ทางด่วนแบบว่าตีข้างกับรถ SS501 เลยเถอะแล้วก็มองๆเพราะมันมองไม่เห็น

แล้วก็มีมือปริศนายื่นออกมาโบกๆไม่รู้จะบายๆหรือไล่วะ แต่ก็นั่งมองแล้วคุยมือใคร

มาถึงโรงแรมถึงได้รู้ว่ามืออิวิลสรุปแกไล่หรือบายๆวะแต่ฉันบายๆแกไปถึงแกไม่เห็น

ไปถึงโรงแรมกลุ่มที่สองพอรถจอดก็วิ่งไปเลยกะรอหน้าโรงแรมแต่ไม่คะ

โดนดันเข้าไปข้างในก็เลยไปยืมต้อนรับข้างในอิวิลเดินไปตอนไหนไม่รู้

รู้แต่ว่าหันมาก็จองมินซะแล้วเลยจับมือไปซะแล้วก็หันไปเขี้ยววว>___< เลยเรียกมังเนะๆ

แล้วก็ยืนมือไปจับแม่งเอ๋ยอายเลนมือกรูสากกว่ามือมันอีก ชริชระ แล้วก็เดินตามไปส่งหน้าลิฟ

แล้วก็ยืนคุยๆกับคนในบอร์ดไปแอดมินม้อดยืนๆเม้าร์กันแถวนั้นละอ้อขากลับ

แยมแอดมินบอร์ดมาด้วย รถเรานี้เนอะอะไรเนี้ยย แล้วก็รอเวลาที่จะออกไป

กินข้าวข้างนอกแล้วก็ไปเวอร์จิ้น พอเดินออกมาก็วิ่งๆขึ้นรถไปเลยแล้วก็ตาม

แบบติดๆเนียนเป็นสตราฟงานอีกแล้ว *กร้ากกก* แต่ก็เหมือนจะจำได้ว่ารถเรา

ไม่ใช่เลยโดนกั้นตอนที่จะถึงร้านและเลยเซงเลยลงไปไม่ทันอีกเซงมากมาย

ก็ไปนั่งรอที่หน้าร้าน sorabol แป๊ปเดียวเท่านั้นละมันก็ออกมากันงานนี้ได้เต็มๆ

จองมินบ้าที่วุดทำเอาพีคเลย ก็พอมันขึ้นรถตู้กันแต่รถยังไม่ออกก็ยืนเล่นๆ

จะเล่นกับอิเขี้ยวที่นั่งข้างจองมินเรียกแล้วไม่หันเลยแต่จองมินนี้มองตากันอยู่นั้น

เลยบายๆไปซะหน่อนเด๋วงอนเท่านั้นละอิมินมันยกโทรศัพท์แล้วก็บายๆน่ารักโป้ด

เท่านั้นละเลยยืนจิ๊กเสื้อเพื่อนแล้วกรี๊ดกันบ้าบอไปเลย อิมินแกล้งแน่ๆอีบ้ารักแก

แล้วก็ไปเวอร์จิ้นต่อแต่ก็ไม่ทันเลยกลับไปรอที่โรงแรมนานอยู่แล้วพวกมันก็มากัน

พอรถจอดที่หน้าโรงแรมก็เข้าไปเล่นๆแต่มันไม่ลงจากรถกันเหมือนว่าจะไปไหนต่อ

แล้วก็ออกไปนวดจริงๆนั้นละแต่ก็ไปไม่ถึงเพราะรถติดมาก อะลืมไปๆตอนที่จอดหน้า

โรงแรมอ่ะไปยืนเล่นนานมากกก ตอนแรกหาอิวิลไม่เจอแต่เห็นยองแซงละเลยเดิน

ไปถามเพื่อนที่เล่น คุย กับยัมอยู่ว่าอิวิลไปไหนรายนั้นก็ไม่รู้เลยเราก็เลยเดินไปหลังรถ

ก็เจอพอดี มันนั่งแบบว่าสบายใจมากๆเล่นโรศัพท์พอดีซักพักเอาโทรศัพท์มาแนบกระจก

ไอ้เราก็วิ่งเข้าไปดูเห็นเป็นรูปหมาใส่แว่นงงๆอ่ะ น่ารักดีหมาวิลมัน เหอๆ อิบ้านั่งหารูปอยู่แน่ๆ

แล้วก็วิ่งไปเล่นกับเขี้ยว 555+ ไปยืนส่งหัวใจให้อิเขี้ยวก็หันมายิ้มๆบายๆ ก็บ้ากันไป

ซักพักเฮ้ยป้ายในมือตรูถือทำไมเลยยกซะให้วิลดูมันก็หันมาเห็นแล้วก็ยิ้มบายๆ ก็ตายไป

แล้วรถก็ออกไปแต่ก็ที่ว่าไม่ได้นวดเลยวกรถกลับมากันมาถึงโรงแรมก็เกือบเที่ยงคืนละ

ลงมาแบบง่วงๆกันเลยเถอะ อิมินที่ลงมาถึงก็เดินชั้บๆไปเลยง่วงงมาก แล้วก็เขี้ยวลงมามึนๆ

ก็หันมาบายๆเล่นกันอีกแล้วก็เป็นยัมต่อรายนั้นหันมาเล่นแล้วหันไปเกือบชนประตูเลย

น่ารักได้อีกอิวิลลงเป็นคนสุดท้ายก็นั่งหลังนิแล้วก็ลงมามือเราก็ถือป้ายไว้ก็เรียกๆบายๆ

มันก็หันมามองด้วยหน้ามึนๆง่วงนอนแล้วก็มองป้ายแล้วก็เดินเข้าไปอารมณ์แบบว่า

กรูง่วงแต่ก็หันมามองป้ายแบบตายไปเลยรักอิวิลมากมาย แล้วก็แยกย้ายกลับบ้านกัน

ถึงบ้านตีหนึ่งได้นอนตีสามตื่นไปโรงแรมต่ออีกถึงโรงแรมก็แปดเก้าโมงเด๋วมาเล่าต่อเนอะยาวเว้อ

ป.ล. ขอบคุณพี่โอที่ขับรถได้ถึงใจมากตีข้างกันมาตลอด

ป.ล. ขอบคุณปลาที่หารถ และก็ขอบคุณทุกคนที่ร่วมทริป

อย่าให้บอกใครมั้งเยอะมากเลยเปลี่ยนไปเรื่อยๆทุกวัน *กร้าก*

ป.ล. ขอบคุณแม่ที่ให้ไปตามมากๆโดยที่ไม่ว่าอะไรเลย

ป.ล. ขอบคุณ DSPent Thailand ที่นำ SS501 มา

ป.ล. ขอบคุณ SS501 ทุกคนที่เล่นและมาให้เราได้เจอกันรักพวกแก

มาต่อกันวันที่สองของการไปตามกันเลยดีกว่าเนอะเรื่องมันเยอะวันที่ 31 ใครๆ

ก็รู้ว่ามันมีมีทแอนกรี๊ดที่สยามดิสตอนเย็นๆตารางงานตอนแรกว่าจะไปซาวเช็คกัน

แต่เมื่อคืนคุยกันคนจัดงานละเค้าว่าไม่ไปมีแต่พวกแดนซ์เซอร์ที่ไปเราก็เลยไปรอกัน

ที่โรงแรมแทนรอไปรอมานานเกินเลยไปดักที่ยูเรกวางเลยดีกว่าไปนั่งรอเด๋วร้านเต็มซะก่อน

พอไปถึงก็โอ้วว คนว่างได้อีกกลุ่มที่สองที่ไปเลยเลือกที่นั่งริมหน้าต่างก็สั่งๆมากินกัน

ซักพักละ ดบอ มาแต่อิอ๊อบบอกใครไม่เห็นเลยอ่ะเห็นแต่เสื้อไวๆพอมันขึ้นไปชั้นสองเสร็จ

ก็นั่งกินกันต่อซักพักมันก็ลงมากันคราวนี้วิ่งไปชูป้ายเลยคร้าบพี่น้องเห็นไม่เห็นก็ไม่รู้

แต่ชูไว้ก่อน 555+ แล้วก็เดินมาที่โต๊ะที่นั่งกินมันมุนดีมากเลยนะเห็นหนุ่มๆมานั่งสัมพาษณ์กัน

แต่ว่ามันเป็นคนละตึกเลยเห็นเป็นเงาๆเลยต้องส่องๆ ก็เล่นกันไปซักพักก็ไปลงทะเบียน

ที่สยามดิสเพื่อที่จะเข้างานก็ไปนั่งเล่นนั่งเม้าร์กันนานมากกว่าจะขึ้นพอ ดบอ มาเท่านั้นละ

อีบ้าข้างหน้ามันยืนบังหมดเลยแหกปากบอกก็ไม่นั่งอยู่ข้างหน้าแล้วยังทำตัวเลวได้อีกไ

อ้เราเลยร้องไห้เลย เซงเป็ดมากมายพอตอนเต้นก็ยืนทนไม่ไหวละถ้าไม่ยืนไม่เห็นอะไรแน่ๆ

อะก็ยืมร้องเพลงกันไปมีเดจาวู ซองฟอยูรีมิก ไฟเตอร์ ไม่คิดว่าจะเล่นไฟเตอร์เลยนะเนี้ย

อยากดูวอนนิ่งแล้วก็ถึงเวลาเข้าไปจับมือถือแขนละ 55+ ก็ไปยืนๆรอซักพักก็ได้ขึ้นเวทีไป

โคดตื่นเต้นไปถึงก็โดนกั้นก่อนเลยแต่เงยหน้าไปเจอหน้าจี่ยิ้มมาก็ลอยแล้วขึ้นไปก็จับๆแต๊งกันไป

จำได้ว่าจับมือจี่กับยัมเร็วอยู่แต่ก็จับเต็มๆแล้วก็คนที่สามเนี้ยนานหน่อยกว่าจะได้จับ

อิวิลมันเอียงหัวอยู่แล้วยิ้มๆไอ้เราก็ถามจำกันได้ไหมไม่รู้ได้ยินไหมแต่มันก็ยิ้มๆแล้วก็

ของไปแล้วมันก็ยิ้มกับแต๊งตอนถามเห็นมันยิ้มๆแล้วพยักหน้าไม่รู้ได้ยินหรือพยักหน้า

กับป้ายตรูฟระแต่เอาเถอะไปถึงเขี้ยวก็ลอยไปใกล้เด็กบ้าอะไรหล่อโคดโอโม่ได้อีกอะ

แล้วก็เป็นมินก็ยิ้มๆแล้วจับ ตอนเดินลงไปแบบใจหายเสร็จแล้วหรอวะเร็วชิบอีกรอบได้มะ

เดินลงไปจะไม่ร้องๆที่ไหนได้เจอหน้ากลุ่มที่ยืนอยู่เดินไปกอดร้องไห้กันใหญ่เลย

แปลกดีเนอะเท่าที่ยืนดูยืนร้องไห้ทำไมมีแต่พวกเราในบอร์ดดบอไทยวะที่ร้องไห้นะ

คนอื่นลงก็เห็นเค้ายิ้มๆกันแปลกแต่เป็นเรื่องจริง แล้วก็จำได้ว่าตั้งสตินิดนึงแล้วก็เดินๆ

ไปข้างๆที่รั้วเค้ายังจับมือกันอยู่ก็เลยไปยืนมองอารมณ์แบบกรูดีใจวะที่ได้เจอพวกเมิงใกล้ๆ

ดีใจที่ได้รักพวกแก ดีใจที่ได้สนับสนุนพวกแกน้องชายที่รัก แล้วก็วิ่งเข้าไปยืนหน้ารั้วติดสื่อ

ดูเพลงสแตนร์บายมีก็ไปยืนแหกปากร้องกับทรายสองคนข้างหน้าเพราะตรงนั้นได้ข่าว

ร้องกันไม่ได้เลยคะพี่น้อง ไอ้ร้องได้ไม่ได้มันไม่เท่าไรแต่ป้ายฉันเนี้ยอิวิลใหญ่ๆเด่นๆ

กับบอกว่าจองมินหล่อจัง อารมณ์ตอนนั้นแบบอะไรของเมิงแหกตาซะๆอิวิลไม่ใช่อิมิน

แล้วก็ไปหันกลับไปไม่สนใจต่อแบบเสียงก็ไม่มีอารมณ์ไม่อยากจะเสียเลยไม่สนใจดีก่า

ก็ยืนๆร้องไปชูป้ายเป็นระยะๆไปเรียกอิวิลๆไม่หันแต่อิเขี้ยวหันมามองป้ายกับพัดอิวิลครับ

คือแบบว่าเขี้ยวคะไม่รูปตัวเองไม่ต้องยิ้มก็ได้ชริ 55+ ล้อเล่นนะเขี้ยวหันมาก็ดีใจแล้ว

พอเสร็จก็เดินรอๆจนรอไม่ไหวเลยกลับไปนั่งเล่นที่โรงแรมซักพักมันก็มากันละแล้วก็

เตรียมตัวออกไปที่บ้านไร่กาแฟต่อแต่งานนี้มันกับยัมไม่ได้ไป ยัมเจ็บตาแต่มินมิรู้

แล้วนั่งแท็กซี่ไปบ้านไร่ทันมันเดินเข้าพอดีชีวิตมองใครไม่เห็นนอกจากจี่ที่เดินหน้า

แล้ววิลที่เดินหลังอีเขี้ยวเดินกลางมองไม่เห็นวิ่งไปหยุดพอดีที่วิลหันมายิ้มพอดีเลยอีกแล้ว

รักมันอีกแล้วจำได้ว่าวิ่งไปไม่ทันเรียกเลยมันหันมาพอดีมารู้ที่หลังว่าทรายจับมือมือ

ตอนที่เรียกแล้วไม่หันพอมันหันทรายกับหันไปเล่นกับเขี้ยวแล้วไอ้เราก็ป้ายวิลมันต้อง

คิดว่าฉันจับแน่ๆ ม่ายยยน่าไม่ใช่โวยเพิ่งวิ่งไปถึงเอง แล้วก็เดินเข้าไปในร้านยืนๆอยู่ตรง

ที่ห้องมันนั่งกันได้ข่าวตอนเดินเข้าห้องอิวิลลื่นคร้าบบ ก็ใครให้ใส่แตะไปวะ *กร้ากกก*

แล้วยืนๆรอไม่ไหวเลยกลับไปดักที่โรงแรมอีกรอบก็ไม่นานเท่าไรมันก็มากันงานนี้คนรอ

หน้าโรงแรมน้อยมากเถอะแต่ข้างในอ่ะเยอะ เราเน้นข้างนอกไม่รบกวนข้างในอยู่แล้ว

พอมาถึงจำได้ว่าจี่เดินชั้บๆไปเลยไม่ทันจะมองเลยอ่ะ แล้วคนต่อมาก็เขี้ยวมันก็ลงมา

ยืนแบบหน้ามึนๆเพราะเมาอาซาฮี หน้าแดงน่ารักมาเลยอ่ะ มายืนรอคนพาเข้าโรงแรม 555+

แล้วก็วิลก็เดินลงมาที่หลังรายนั้นประครองตัวอยู่นะแต่มึนๆละดูจากหน้าแล้วมันก็หันมามอง

ป้ายที่ถือไม่ได้มองฉันเลยแล้วก็หันกลับไปเดินเข้าโรงแรมไอ้เราก็ดันไปมองรองเท้ามัน

และด้วยความปากไวเลยตะโกนไปว่ารองเท้าแตะสวยขอได้ไหมเนี้ย ฮาตัวเองมันจะรู้กับกรุไหม

แล้วก็ยืนๆรอมันขึ้นไปแล้วก็แยกย้ายกลับบ้านนัดเวลาของวันพรุ่งนี้เพราะเรางดตามเพื่อไปจองที่

สำหรับงานเวอร์จิ้น แล้วเด๋วมาอัพใหม่สำหรับงานเวอร์จิ้นกลางคืนนี้ละมั้งถ้าขยันพอ สุดท้ายรักพวกมัน

ป.ล.มินจ๊าไม่ต้องงอนนะคราวหน้าเด๋วทำป้ายมินด้วย 55+ ฮามีงอนกรูซะอีก

วันที่ 1 ไม่ได้ตามงดตามเพราะว่าไปนั่งจองที่เพื่อดูคอนนั้นเอง

ไม่มีไรก็นั่งรอๆกันไปจนคอนเริ่มก็ลุกขึ้นดูก็เฮฮากันไปตามประสา

ใครมาก็เฮ...ก็เล่นด้วยทั้งนั้นละ...แอบเล่นกับเคนตะไปแว้บนึง

กว่าจะได้ยินว่าเรียก...ขนาดอยู่หน้าสุดหรือว่ามันไม่ได้ยินจริงๆฟระ

แล้วก็ถึงเวลา...SS501 ก็ขึ้นก็กรี๊ดแบบไม่มีเสียงต่อไปเพลงก็ริสเดิม

เพิ่ม byebye  ไปเมื่อวันที่ 31 เป็น stand by me  อะมีเพลงagain อีกเพลง

ที่เพิ่มจากวันที่ 31 เล่นเอาอึ้งจะร้องไห้...แต่อารมณ์แบบอยู่หน้าๆไม่ร้องนะอ๊อบ

วันนี้ฮยอนจุง...ยิ้มมากมายกับสื่อ...แว้บมากมองป้ายแบบที่ทำประจำแค่นี้

ก็มีความสุขแล้ว...แต่อีเขี้ยวคะอยากได้ป้าย...คราวหน้าจะทำให้นะ 555+

แล้วก็มีสัมพาดๆจำอะไรไม่ได้เลยจำได้ที่วิลบอก "เร็วๆครับ" *กร้ากกก*

แล้วเราก็ไปที่โรงแรมกัน...ก็เครียดกันไปเพราะยังไม่รู้ว่าจะไปพัทยาจริงไหม

ก็การ์ดดันพูดๆกัน...แต่ตารางงานมันยกเลิกไปแล้ว...ก็เรียกรถมาสรุปไม่ไป

มันออกไปนวดกันมีฮยองจุนกับคยูจงออกไปแยกรถเพราะไปแด๊นซ์ๆแต่ก็

ไม่ได้นานก็กลับเพราะแฟนๆตามเข้าไปกัน...ไอ้เราก็รอที่ร้านนวดทนไม่ได้เลยกลับ

กลับมานั่งรอที่โรงแรมแป๊ปเด๋วก็กลับมากันก็เดินๆลงมาวันนี้ไม่ได้เล่นกับวิลเลย

เพราะมันแต่ดันน้องให้ไปให้ของจองมิน...เป็นไงละเจอกู๊ดไนท์ไป...ตายเลย

หันมาอีกทีก็...อ้าววว เข้าไปแล้วแต่ก็ไม่เป็นไรเล่นกับอีมินอยู่ 555+ แล้วก็

ยังอยู่ฟังข่าวเรื่องพรุ่งนี้ต่อจนทนไม่ได้กลับบ้านมา...มาถึงก็ตายกันไปสองศพ 555+

วันที่ 2 วันแห่งการโชคดี ดีมากกกก ก็ไปถึงก็...ได้แถวหน้าเลยมันเดินไปซื้อของ

ที่คิงพาวร์เวอร์กัน...แล้วคนตามน้อยมากเลย...เลยได้ไปกันแต่อิวิล...มันส่วนตัวจัด

ฟังเพลงแต่ก็หันมาโบกมือนิดๆแล้วหันไป...เราก็เดินเข้าไปที่คิง...ไปกินข้าว 55

ยังนั่งคิดเล่นเลยไม่ใช่มันเดินลงมาตรงนี้...แล้วก็เอาแล้วไง...มันลงมาก็เลยไม่ได้กินข้าว

อย่างมีความสุข...วิ่งไปเล่นกับฮยอนจุง...แต่มันไม่บอกเลยหันไปเล่นกับฮยองจุนแทน

นั้นก็มัวแต่ดูไรไม่รู้...คยูจงอยู่ตรงหน้าจะไม่เล่นก็เด๋วจะงอนเลยเล่นๆไปนิดหน่อย...

แล้วก็กลับไปกินข้าวต่อ...พอกินเสร็จก็เดินเล่นในนั้นละไม่กะเจอไรเลยแค่อยากกินต้มยำ

ก็ยืนๆกินไป...ก็มองบรรไดเลื่อนตรงหน้าไป...ซักพัก เฮ้ย!!!! ฮยอนจุงลงมา...

มันลงมากับพี่สาวล่ามละมั้ง..แล้วก็แวะไปดูผ้าพันคอ =____=" แบบว่าแกชอบหรอ...

มันจะดีหรอแบบนั้นแล้วมันก็เดินมาตรงต้มยำกุ้งที่ยืนอยู่...แบบตายกันไปเลยสั่นไปหมด

...เลยบอกไปอร่อยมากมันก็หันๆไปถามๆล่าม...แล้วซักพักมันก็ส่ายหน้าแบบไม่เอาแล้ว

ออกเสียงเหอะ....อะไรอร่อยจริงๆนะแล้วมันก็เดินต่อไปกว่าจะเลี้ยวมาได้ต่างหูกันไปนะ.

..แล้วแกจะเลี้ยวมาทำไมวะกินอยู่...ชริ หล่อ แล้วก็เดินๆไปอีกโซน...ก็ไปเจอกันอีก...

เจอที่ร้านจิมทอมมี่มันดูไรกันไม่รู้ได้เข้าด้วยความที่แบบกรี๊ดดวิลวิ่งไปเอาป้ายที่เพื่อนแล้ว

ยืนบายๆ...มันก็หันมาบายๆตอบบบได้ไปคนเดียวเต็มๆ...อายคอนกันไป...ตายสงบเลย

แล้วก็ไม่ได้อะไรปล่อยเขาเล่นกันไปเราก็ไปยืนๆรอให้พวงกุญแจ...แล้วมันก็เดินกันมา

แล้วเราก็เข้าไปหายืนพวงกุญแจไปมันก็รับ...แล้วก็ยิ้มๆแต๊งๆกันไป..ตอนนั้นไม่มีสติละ

ใกล้เกิน....ใกล้มากกกก...ใกล้กว่ามีทอีกนะเนี้ยยย...แล้วก็เดินๆเคียงๆกันไปแล้วก็หยุด

เม้าร์กับเพื่อนเพราะมันไปโรงแรมละ...เพื่อนก็ได้เต็มๆฮยองจุนน่ารักจริงเด็กคนนี้

เพื่อนบอกไปว่าอร่อยมาก ((กินข้าวอยู่พอดี)) มันก็หันไปคุยกับล่ามแล้วรีบหันมาบอก

กินด้วยครับ....ตายกันไปเพื่อนฉัน....งานนี้ได้ครบคน...ดีใจจังเลย...แล้วก็ไปรอที่ข้างโรงแรม

แล้วก็มันก็เดินกลับทางเดิมกันแต่...คยูจงกับฮยอนจุงไปละเหลือเขี้ยวกับมิน...สองคนก็เดิน

ไปปกติ..ส่งแค่ต้นๆทางปลายทางให้เดินไปเอง...หวังว่าคงไม่ได้มีใครทำไรนะ...แต่คยูจง

ยังอยู่ที่คิงหาโทรศัพท์ตัวเอง...ก็เอาไปวางที่ไหนนะเนี้ย...แล้วก็เจอเดินกลับมาคนเดียว

แล้วเราก็...นั่งๆ...เดินๆ...กินๆ...ที่โรงแรมจนถึงเวลามันออกไปทรูคาเฟ่...ไปเข้าร้านไม่ทัน

แต่ก็ได้มาทันตอนออกจากร้านแล้วก็กลับโรงแรมอีกรอบ...เย็นๆก็ออกไปที่กินที่คยองจู

 ก่อนออกก็ได้ให้ป้ายวิลที่ใช้ตามๆไป...มันก็หันมารับแล้วแต๊งๆยิ้มๆขึ้นรถไป...หันหลังไป

ยืนร้องไห้...แล้วก็หันมาช่วยเพื่อนสาวให้ของ...แล้วก็ได้ให้ไปจำได้ตอนบอกเสียงสั่นมาก

แต่เราไปส่งที่ร้านก็ตีรถไปสนามบินเลยไปรอ...ไปถึงก็นั่งๆเดินไปหาไรกินเลยซื้อของให้

ได้ขนมให้ไปกินตอนอยู่บนเครื่อง...แล้วมันก็มากัน...เด็กก็ดันกันจริงเลย...แต่มันก็หันมารับ

ขนมไปก็อยู่ตรงหน้ายื่นไปซะขนาดนั้นไม่รับก็ไม่ได้ใช่มะละวิล....แล้วก็หันมาขอบคุณครับ

ยิ้มอีกรอบแล้วก็เดินๆเข้าเกทไปเราก็ถอยละ...ไม่เดินเข้าไป...เบื่อเด็กที่ตามไปกัน...เยอะ

มาจากไหนกันวะ...ชริแต่วันนี้วันของเราได้ไปเยอะ...เพื่อนได้ครบ...เพื่อนสาวได้ไปเต็มๆ

แล้วก็จบทริปด้วยการกลับบ้านมานอนตาย...ตื่นไปทำงานสายยยย....โดนดุแต่ก็คุ้มละวะ

SS501 @ King Power

 

 

SS501 @ SiamDis covery